Όλα για όλους για το τίποτα

No rest for the wicked…

Δεκάρι παλιάς κοπής — Sat, 28 Jul 2007 22:51:16 +0000

Είμαι εκνευρισμένος…

Σήμερα πήγα σινεμά μετά από καιρό (λόγω εξεταστικης κλπ κλπ) να δω το Transformers! Για να ολοκληρωθεί μάλιστα ο παλιμπαιδισμός πήγα και με το ποδήλατο. Τελειώνει η προβολή κατά τις 12 και βγαίνω χαρούμενος, καθόσον η ταινιούλα μου άρεσε, και πάω να πάρω το ποδήλατο να γυρίσω σπίτι να κατεβάσω το soundtrack (το οποίο παρεπιπτόντως βρήκα εκπληκτικό) και βλέπω οτι κάποιος κερατοκερατάς μου είχε σπάσει το πίσω φανάρι…

Μετά την καθιερωμένη χριστοπαναγία έκατσα να σκεφτώ λίγο τι σκατά ώθησε τον άλλον στην πράξη αυτή. Τι ακριβώς τον ενόχλησε σε ένα σβηστό φως αξίας 4 ευρώ και το έσπασε; Ήθελε να κάνει τον μάγκα στους φίλους του; και που ακριβώς είναι η μαγκία στο να χαλάσεις κάτι το όχι μόνο δεν σε ενοχλεί, αλλά για τον κάτοχο του είναι σημαντικό (ναι, κανω τακτικότατα νυχτερινες τσάρκες και χωρίς φως κινδυνεύω); Πραγματικά αυτός ο τύπος θα έκανε καμία τέτοια μαλακία αν με έβλεπε κοντά; Κατέληξα λοιπόν ότι ο εν λόγω τύπος είναι άλλο ένα τυπικό παράδειγμα κακού ανθρώπου. Γιατί το τελικά η διαφορά του καλού με τον κακό είναι αυτή ακριβώς, ότι μπορεί και οι δύο να τσακωθούν ή να κάνουν μία άσχημη πράξη, όμως ΠΑΝΤΑ ο κακός είναι αυτός που θα κάνει την αρχή. Αν η θέληση του αρχίδα να επιδηχτεί στους βλαμμένους φίλους του είναι ο πατέρας της κακής πράξης, σίγουρα η μάνα είναι η ατιμωρησία. Γιατι αν ο άλλος ξέρει πως αν κάνει την μαλακία τότε κουτσά στραβά θα τον βρεις και θα τον γαμήσεις το σκέφτεται διπλά… Ο φόβος είναι ο καλύτερος νόμος.

Ξέρω ότι τον συγκεκριμένο τύπο δεν πρόκειται να τον βρω… Αλλά πραγματικά εύχομαι να πάθει μεγάλο χουνέρι, γιατί μόνο αυτό του αξίζει… Αει στο διάλο μου χαλασε τη βραδιά ο σκατάς….

Πειράζει που θέλω να σκέφτομαι;

Δεκάρι παλιάς κοπής — Tue, 17 Jul 2007 18:14:31 +0000

Είναι εκπληκτικό πως καταφέρνει η εξεταστική διαδικασία να νεκρώνει τόσα εγκεφαλικά κύτταρα… Πραγματικά αισθάνομαι ότι σταμάτησα να “μαθαίνω” από την στιγμή που μπήκα στο πανεπιστήμιο. 5 χρόνια στο πολυτεχνείο και απλώς έχω τελειωποιήσει το σκονάκι και την αντιγραφή (με τον κολλητό πλέον συνεννοούμαστε με τα μάτια). Ήθελα να ‘ξερα, τόσοι μεγάλοι επιστήμονες σε αυτά τα πανεπιστήμια, διαβασμένοι άνθρωποι, με μουσάκια ή σπανοί, δεν μπορούν να αναπτύξουν μία μέθοδο πιστοποίησης γνώσης χωρίς εξέταση; Γιατί να πρέπει να κάτσω καλοκαιριάτικα να κάψω τον εγκέφαλο μου για να μάθω το τάδε κερατολοκλήρωμα ή το πως διάλο κλείνεται το λύω;

Ίσως τελικά τα blog που διαβάζω να είναι το τελευταίο προπύργιο σκέψης. Άτομα που δεν ξερω και ίσως δεν θα γνωρισω ποτέ μου βάζουν ιδέες στο μυαλό, με ταξιδεύουν λίγο μακριά από την παπαγαλία και το ξεδιάλεγμα για σμίκρυνση…

Σε τελική και να τη βγάλω τη σχολή στα 6 και στα 7 χρόνια τι έγινε; Χίλιες φορές να έχω βγει λίγο καλύτερος από ότι μπήκα. Καλύτερος άνθρωπος… μεγάλη δουλειά

Τί να λέμε καλοκαιριάτικα;

Δεκάρι παλιάς κοπής — Sun, 15 Jul 2007 08:40:26 +0000

Εν μέσω εξεταστικής και βαρεμάρας σε κάθε διάλειμμα διάβαζα και από ένα blog. Καλός τρόπος για να ξεφεύγεις λίγο από τα προβλήματά σου. Μοιράζεσαι τις εμπειρίες σου, και ζεις λίγο και τις εμπειρίες των αλλων. Όπως ξεφευγά εγώ μέχρι τώρα, ελπίζω να ξεφύγετε και εσείς. Όλα τα σχόλια δεκτά, ακόμα και το βρίσιμο είναι μια μορφή εκτόνωσης που όλοι χρειαζόμαστε!