Είναι εκπληκτικό πως καταφέρνει η εξεταστική διαδικασία να νεκρώνει τόσα εγκεφαλικά κύτταρα… Πραγματικά αισθάνομαι ότι σταμάτησα να “μαθαίνω” από την στιγμή που μπήκα στο πανεπιστήμιο. 5 χρόνια στο πολυτεχνείο και απλώς έχω τελειωποιήσει το σκονάκι και την αντιγραφή (με τον κολλητό πλέον συνεννοούμαστε με τα μάτια). Ήθελα να ‘ξερα, τόσοι μεγάλοι επιστήμονες σε αυτά τα πανεπιστήμια, διαβασμένοι άνθρωποι, με μουσάκια ή σπανοί, δεν μπορούν να αναπτύξουν μία μέθοδο πιστοποίησης γνώσης χωρίς εξέταση; Γιατί να πρέπει να κάτσω καλοκαιριάτικα να κάψω τον εγκέφαλο μου για να μάθω το τάδε κερατολοκλήρωμα ή το πως διάλο κλείνεται το λύω;
Ίσως τελικά τα blog που διαβάζω να είναι το τελευταίο προπύργιο σκέψης. Άτομα που δεν ξερω και ίσως δεν θα γνωρισω ποτέ μου βάζουν ιδέες στο μυαλό, με ταξιδεύουν λίγο μακριά από την παπαγαλία και το ξεδιάλεγμα για σμίκρυνση…
Σε τελική και να τη βγάλω τη σχολή στα 6 και στα 7 χρόνια τι έγινε; Χίλιες φορές να έχω βγει λίγο καλύτερος από ότι μπήκα. Καλύτερος άνθρωπος… μεγάλη δουλειά
