Είμαι εκνευρισμένος…
Σήμερα πήγα σινεμά μετά από καιρό (λόγω εξεταστικης κλπ κλπ) να δω το Transformers! Για να ολοκληρωθεί μάλιστα ο παλιμπαιδισμός πήγα και με το ποδήλατο. Τελειώνει η προβολή κατά τις 12 και βγαίνω χαρούμενος, καθόσον η ταινιούλα μου άρεσε, και πάω να πάρω το ποδήλατο να γυρίσω σπίτι να κατεβάσω το soundtrack (το οποίο παρεπιπτόντως βρήκα εκπληκτικό) και βλέπω οτι κάποιος κερατοκερατάς μου είχε σπάσει το πίσω φανάρι…
Μετά την καθιερωμένη χριστοπαναγία έκατσα να σκεφτώ λίγο τι σκατά ώθησε τον άλλον στην πράξη αυτή. Τι ακριβώς τον ενόχλησε σε ένα σβηστό φως αξίας 4 ευρώ και το έσπασε; Ήθελε να κάνει τον μάγκα στους φίλους του; και που ακριβώς είναι η μαγκία στο να χαλάσεις κάτι το όχι μόνο δεν σε ενοχλεί, αλλά για τον κάτοχο του είναι σημαντικό (ναι, κανω τακτικότατα νυχτερινες τσάρκες και χωρίς φως κινδυνεύω); Πραγματικά αυτός ο τύπος θα έκανε καμία τέτοια μαλακία αν με έβλεπε κοντά; Κατέληξα λοιπόν ότι ο εν λόγω τύπος είναι άλλο ένα τυπικό παράδειγμα κακού ανθρώπου. Γιατί το τελικά η διαφορά του καλού με τον κακό είναι αυτή ακριβώς, ότι μπορεί και οι δύο να τσακωθούν ή να κάνουν μία άσχημη πράξη, όμως ΠΑΝΤΑ ο κακός είναι αυτός που θα κάνει την αρχή. Αν η θέληση του αρχίδα να επιδηχτεί στους βλαμμένους φίλους του είναι ο πατέρας της κακής πράξης, σίγουρα η μάνα είναι η ατιμωρησία. Γιατι αν ο άλλος ξέρει πως αν κάνει την μαλακία τότε κουτσά στραβά θα τον βρεις και θα τον γαμήσεις το σκέφτεται διπλά… Ο φόβος είναι ο καλύτερος νόμος.
Ξέρω ότι τον συγκεκριμένο τύπο δεν πρόκειται να τον βρω… Αλλά πραγματικά εύχομαι να πάθει μεγάλο χουνέρι, γιατί μόνο αυτό του αξίζει… Αει στο διάλο μου χαλασε τη βραδιά ο σκατάς….
August 19, 2007 at 8:07 pm
Άμα τον δεις, πες του να πα να γαμηθεί. Από τον Γιώργο πες.